باز این چه شورش است که در خلق عالم است؟

سلام رفقا.حالتون چطوره؟

بازهم محرم رسید و دنیای شیعه سیاه پوش شد.بازهم علم و کتل و دسته و سنج وطبل....اما حسین(ع) کجاست؟ایرانی ها بعد از سالها برپا کردن عزاداری امام سومشان به این نتیجه رسیدند که هیچ کدام از این هیاهوها نمیتواند نیت حسین(ع)را برایمان آشکار کند و ما آن قدر در گیر تدارکات و شکوه عزاداری شده ایم که اصل را از یادمان برده ایم.درست به همین دلیل است که سردمداران نظام،امسال تحولاتی در نحوه عزاداری ها ایجاد کرده اندوالبته ممنوعیت هایی....اما با حذف بعضی خرافات از این مراسم آیا امسال روح حسینی در همه سوگواران دمیده خواهد شد؟آیا عزاداران به جای رسیدن به خودشان در جلوی آیینه،به دنبال رسیدن به مقصود اصلی خواهند بود؟....هنوز زود است که در این رابطه حکم صادر کنیم اما این را میدانیم که هنوز خرافات زیادی در این مراسم وجود دارد که تا به حال تلاشی برای حذف آنان صورت نگرفته است.مسائلی که حتی شاید خرافات خواندن آنها جرم باشد!

اما با تمام اینها شکی نیست که محرم و مراسمش فرصتی مناسب هستند برای اینکه بیشتر به خودمان مراجعه کنیم.به جای اشک ریختن برای امامی که با شهادتش به برترین فیض دنیا رسیده،در این قکر باشیم که چقدر با او فاصله داریم و به جای ناله کردن برای ایتام امام به این بیاندیشیم که امروز چند یتیم داریم که اسیر شمر صفتان هستند؟به جای گریستن به حال عباسی که با نحوه شهادتش خود را جاویدان کرده،وفا را از او بیاموزیم و در نهایت تشیع سیاه را تبدیل به تشیع سرخ و افکار صفوی را بدل به افکار علوی کنیم!

امام نیازی به اشک ما ندارد اما ما نیاز به گریه داریم تا پاک شویم و لایق حضور.نفس حرکت امام و یارانش را بیاموزیم وبه جای بر سر و سینه زدن سعی کنیم لایق عنوان رهروان تشیع باشیم.ضمناًاگر دسترسی دارید در این مدت کتاب "تشیع صفوی و تشیع علوی"نوشته دکتر شهیداستاد شریعتی را بخوانید.اجرتان با سیدالشهداکه یک ساعت تفکر از هفتاد ساعت عبادت برتر است!

التماس دعا              

الان که دارم براتون مینویسم پرسپولیس اولین باختشو در لیگ جلوی سپاهان تجربه کرده.اما نترسین!نمیخوام گریه و  زاری راه بندازم یا این پست رو ورزشی کنم.فقط گفتم که حال و اوضاع من بیاد دستتون!!! 

امروز از عید میخوام بگم.عید غدیر خم تازه گذشت.پیش از اون هم عید قربان بود و یک ماه بعد هم نوروز میشه.اما عید چیه؟چه فرقی با روزهای عادی داره؟و قراره که توش چه اتفاق تازه ای رخ بده؟حضرت علی(ع)میفرماید:"عید مسلمان روزی است که در آن گناه نکند!"اما کدوم عید بوده که ما توش اصلا دروغ نگفته باشیم؟غیبت نکرده باشیم؟تهمت و ......؟؟؟؟پس عید ما چیه و کی از راه میرسه؟

من فکر میکنم عید باید یه فرقی با روزهای عادی داشته باشه.یه فرقی به جز تعطیلی.تازه خیلی از عید ها هست که تعطیل هم نیستند.مگه نه؟اون فرق باید در خود آدم باشه.....باید اون روز شادتر از بقیه روزها باشه اما برای مثال شما در  روز تولد امام دهم که تعطیل هم نیست چه تغییری رو در خودتون احساس میکنید؟چی هست در اون روز که شادتون میکنه؟اگه جوابت هیچ چیه خجالت نکش.آخه تو تنها نیستی.خیلیهای دیگه هم مثل تو هستن.یکیش من!!!اما کسی روش نمیشه که بگه با بقیه کمی فرق داره و عیدی که برای همه مظهر شادیه برای اون یه روز کاملا معمولیه!روش نمیشه چون به ما یاد دادن که همیشه همرنگ جماعت باشیم تا مورد قبول اکثریت قرار بگیریم و ما هم کورکورانه به اون چیزی که آموختیم عمل میکنیم!اما یه سوال هست که این وسط میاد و تا براش جوابی پیدا نشه ول کن نیست و هیچ جا نمیره؟

پس عید ما چیه ،کجاست و کی قراره از راه برسه؟مایی که اسیر روزمرگی شدیم.مایی که حتی گناه کردنمون هم روزمره شده، عید نداریم؟؟؟؟هیچ جورش؟!نه عید مذهبی،نه عید ملی،نه عید حزبی و نه هیچ جور دیگه اش؟؟پس اون روزی که با بقیه روزای ما فرق داره کی میاد؟یا به قول ترانه سرا:
"کی جواب درد بی درمون من پیدا میشه؟

کی میشه،کجا میشه که من آروم بگیرم؟"